Czy mówić rodzicom o krzywdach z dzieciństwa?

Krzywdy, których doświadczamy w dzieciństwie, potrafią rzutować na całe dorosłe życie. Niezależnie od tego, czy identyfikujesz się jako DDA – dorosłe dziecko alkoholika – czy jako DDD – dorosłe dziecko z rodziny dysfunkcyjnej, temat relacji z rodzicami może być dla Ciebie wciąż żywy i bolesny. Wiele osób nosi w sobie pytanie: czy mówić rodzicom o krzywdach z dzieciństwa? Czy warto wracać do trudnych wspomnień i dzielić się nimi z tymi, którzy często byli ich źródłem?

W tym odcinku podcastu opowiadam o tym, co zrobić z potrzebą wypowiedzenia tego, co boli. Czy konfrontacja z rodzicami ma sens? Czy warto powiedzieć im, jak dzieciństwo wpłynęło na nasze dorosłe życie? Czy usłyszenie „przepraszam” cokolwiek zmienia? A może lepiej chronić siebie i nie wchodzić w te rozmowy?

Z perspektywy psychoterapeutycznej przeprowadzę Cię przez najczęstsze dylematy osób, które zastanawiają się, czy mówić rodzicom o krzywdach z dzieciństwa. Odpowiem na pytania:

• Kiedy warto to zrobić?
• Czy zawsze trzeba mówić?
• I co, jeśli to już niemożliwe?

Jeśli temat relacji z rodzicami nadal wywołuje w Tobie emocje, jeśli czujesz, że chcesz być usłyszana/y – ten odcinek może pomóc Ci uporządkować myśli i podjąć decyzję najlepszą dla Ciebie.