Czy to lęk przed odrzuceniem? 5 znaków, że niszczy Twój związek

Osoba doświadczająca lęku przed odrzuceniem może często odczuwać niepokój w związku. Czuje się niespokojnie, zastanawia się nad przyszłością związku i obawia się, że partner może ją odrzucić. Objawia się to na różne sposoby, oto 5 z nich:

Nie musi to być fizyczne oddalenie. Wystarczy, że partner jest mniej czuły, zajęty swoimi sprawami, odpisuje wolniej. Wtedy Twój wewnętrzny alarm bije na cały głos: „Coś jest nie tak!”.

To sprawia, że czujesz się niespokojnie, a każda minuta ciszy wydaje się dowodem na to, że coś miałaś dobre przeczucia. W efekcie, zamiast korzystać z czasu dla siebie, Twoja energia idzie na analizowanie, co zrobiłaś źle. Na tym to też polega, że najczęściej w efekcie czujesz, że to z Tobą jest coś nie tak.

Kiedy lęk przed odrzuceniem w związku jest silny, każda mała zmiana w zachowaniu partnera może uruchomić potrzebę upewnienia się, że wszystko jest w porządku.
Nie chodzi tylko o wielkie deklaracje miłości. Najczęściej jednak chodzi o te drobne, codzienne sygnały, które mają potwierdzić, że wciąż jesteś dla niego/niej ważna.

Dlatego pytania przybierają różne formy:

• „A tęskniłeś?”
• „Podobałam Ci się w tej sukience?”
• „Ale jesteśmy w porządku, prawda?”

Czasem to nie są nawet pytania, tylko testy – takie delikatne sprawdzanie, czy partner zareaguje tak, jak chcesz. Problem w tym, że żadna odpowiedź nie wystarcza na długo. Ulga trwa chwilę, a po niej wraca to samo: niepokój i wątpliwości.

To błędne koło: im częściej szukasz potwierdzenia, tym mniej wierzysz, że partner jest z Tobą, bo chce – zaczynasz myśleć, że jest, bo musi Cię uspokajać.

Lęk przed odrzuceniem w związku nie zawsze prowadzi do nadmiernego mówienia, czy domagania się uwagi.
Czasem działa odwrotnie – sprawia, że zamykasz się w sobie. Bo jeśli powiesz, co naprawdę czujesz, pokażesz swoją wrażliwość, złość czy rozczarowanie… to może partner uzna, że jesteś „za trudna” i się oddali.

Dlatego wiele osób wybiera milczenie, mimo wewnętrznej frustracji czy żalu.
Nie mówią, że coś je zraniło, bo boją się „zapeszyć” albo sprowokować kłótnię. Nie dzielą się swoimi potrzebami, bo myślą: „Nie będę robić problemu”.

Efekt?
Rozmowy stają się powierzchowne. Trudne tematy zamiata się pod dywan.
A bliskość – ta prawdziwa, głęboka – powoli znika, ustępując miejsca uprzejmym wymianom zdań i unikaniu konfliktów.

Problem w tym, że unikanie rozmów, które mogłyby zbliżyć, z czasem tworzy dystans jeszcze większy niż ewentualna kłótnia.

Jeśli od lat nosisz w sobie przekonanie, że nie jesteś „wystarczająca” – w relacji, w pracy, w oczach innych – to lęk przed odrzuceniem znajdzie w tym żyzny grunt.
Wystarczy drobny sygnał: krótsza wiadomość, zmęczony ton głosu partnera, jego milczenie podczas kolacji. Od razu zaczynasz interpretować to jako dowód na to, że coś z Tobą jest nie tak.

To poczucie niewystarczalności często ma korzenie w dzieciństwie.
Może w domu trzeba było zasłużyć na uwagę – być grzeczną, pomocną, „nie sprawiać kłopotów”.
Może w poprzednich związkach słyszałaś, że przesadzasz, jesteś za emocjonalna, albo po prostu zostało Ci jasno pokazane, że łatwo Cię zastąpić.

W takim schemacie nawet drobne trudności w relacji uruchamiają lawinę myśli:
„Wiedziałam, że tak będzie.”
„On/ona w końcu odejdzie.”
„To moja wina.”

A im częściej w to wierzysz, tym trudniej zobaczyć, że czasem te sygnały wcale nie oznaczają odrzucenia – tylko zwyczajną codzienność, w której druga osoba też ma swoje emocje i gorsze dni.

Lęk przed odrzuceniem często popycha nas w stronę zachowań, które mają dać poczucie bezpieczeństwa… a w efekcie niszczą bliskość.
Nie musi to być przeszukiwanie telefonu czy pytania wprost o zdradę.
Czasem to drobne, codzienne „sprawdzanie” – czytanie między wierszami w jego wiadomościach, domaganie się szczegółów: z kim był, o której wrócił, dlaczego odpisywał dopiero po godzinie.

Na zewnątrz może wyglądać to jak troska: „Chcę wiedzieć, co u Ciebie”.
Ale w środku to próba uciszenia własnego lęku, który podpowiada: „Jeśli będę mieć wszystko pod kontrolą, nic mnie nie zaskoczy. Nie odrzuci mnie”.

Problem w tym, że partner, czując ciągłą kontrolę, zaczyna się oddalać. A wtedy Twój lęk rośnie jeszcze bardziej – i koło się zamyka.
To właśnie dlatego tak ważne jest, żeby zobaczyć, co w tym zachowaniu jest prawdziwą potrzebą bliskości i poczucia bezpieczeństwa, a co automatyczną reakcją na strach przed stratą.

Lęk przed odrzuceniem nie oznacza, że jesteś „trudna” czy „przewrażliwiona”.

To mechanizm ochronny – często bardzo stary – który miał Cię chronić przed bólem.
Problem w tym, że w dorosłym życiu działa jak filtr, przez który widzisz partnera, jego słowa i gesty. A wtedy łatwo jest dopisywać historie, które wcale nie są prawdą – i podejmować decyzje, które sabotują relację.

Dobra wiadomość?
Nie musisz żyć w ciągłym napięciu i sprawdzać, czy jesteś wystarczająca.
Możesz nauczyć się rozpoznawać ten lęk, zatrzymywać automatyczne reakcje i tworzyć bliskość, która nie opiera się na testach, kontrolowaniu czy zgadywaniu.

Jeśli chcesz dowiedzieć się, jak to zrobić krok po kroku, zapraszam Cię na mój webinar:
„Lęk przed odrzuceniem”.

W tym webinarze:

• zrozumiesz, skąd bierze się Twój lęk i co go podtrzymuje,
  
• poznasz konkretne narzędzia do pracy nad swoimi reakcjami,
  
• dowiesz się, jak nie sabotować relacji, kiedy najbardziej pragniesz bliskości,
  
• dostaniesz workbook terapeutyczny z ćwiczeniami, które pomogą Ci pracować samodzielnie lub w terapii.

Pamiętaj – to, że odczuwasz lęk, nie oznacza, że relacja jest zagrożona.

Czasem to tylko echo przeszłości. A Ty możesz nauczyć się, jak nie pozwolić mu rządzić Twoim „tu i teraz”.